RSS

İlişik yaşamak

11 Oca

Beklenti yüklemeden ilişki kurmanın olası olup olmadığını tartışırken biri dedi ki “Ama ilişki olabilmesi için “ilişmek” de gerekmiyor mu?”

Soru ortada.. Herkesin ilişki kurma şekli ve ilişkilerine yüklediği anlam
farklı oluyor doğal olarak.  İlişmek tabii gerekiyor ama yapışmak, takılıp kalmak ve karşındakini “yutmak” şeklinde değil.  

Çocuğumuzdan, eşimizden, sevgilimizden, anne babamızdan, patronumuzdan, çalışanımızdan, arkadaşlarımızdan sürüyle beklentimiz var ve bunlar yaşamımızı ve mutlu olma durumumuzu belirliyor.  Beklentilerimizi gerçekleştirmeleri için zorluyoruz çevremizdekileri…

Beklentisiz olma kavramını açmam gerek. Beklenti beslememek derken yaşamdan ve insanlardan kopuk, içine dönük bir çekiniklik halini anlatmak istemiyorum.
Tam aksine, yaşamın tam göbeğinde ve bize deneyim  çeşitliliği  sağlayan insanlarla bir arada olmayı başarmanın 
anahtarı olarak görüyorum.   Bunu nasıl başarır insan? Böyle bir “ermişlik” hali olası mı? Hazır yanıtım yok.  Düşünüyorum sadece.

Okurken “ilişik yaşama” diye Türkçe yorumladığım bir kavrama rast geldim.  Bu kavramsal anlamda belimizi doğrultmamızı sağlayabilecek bir 
yaklaşım gibi göründü bana.  

Kendinizi ilişki içinde mutlu edecek ve gereksinimlerinize karşılık gelecek şekilde davrandıktan sonra, sonuçlarından ari olmak hali diye özetleyebilirim. Yani, siz kendinizi mutlu etmeyi amaçlarken ve bu yönde adımlar atarken, bu adımların mutlaka bir karşılığı olmasını beklememek.. Diğer bir deyişle, karşındakinin davranışlarının sorumluluğunu ona bırakmak ve istediğiniz gibi davranmadığında bunu üzülmeden kabullenmek. Baş koşul olarak, karşındakinin “insan olma” ve kendini mutlu etme hakkını, serbest iradesini teslim etmeyi gerektiriyor.

Kimsenin seni, beni mutlu etmek gibi bir yükümlülüğü olmadığını, senin mutlu edebileceğin tek kişinin kendin olduğunu içtenlikle 
baştan kabullenmek.. Birinin seni mutlu etmeyen davranışlarından sen istiyorsan uzak durabileceğini fark etmek.. Zira onu seni mutlu edecek şekilde davranmaya zorlamak kişilik hakkını ona teslim etmemek olmaz mı;  “Benim duygularım, gereksinimlerim seninkilerden daha önemli” anlamına gelmez mi?

İlişik yaşamak” kavramsal olarak ilişkiler yaşarken 
üzerinde düşünebileceğimiz bir yaklaşım gibi geliyor bana.. Gündelik yaşamımıza uyarlanması problematik olsa da, belirli bir deneyim birikiminden sonra uygulama da kolaylaşıyor. Yaşayarak bir şekilde farklı yollardan da olsa oraya varıyor kimileri.

“Ben benim, sen sensin.. Kesişim  kümemiz “biz” ama ikimiz farklıyız” demek.. Biz’i onurlandırmaya çabalayalım ama bu süreçte “kendi”mizi kaybetmemiz gerekmez demek kısaca..

Reklamlar
 

Etiketler: , , , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: