RSS

İçimdeki maymuna övgüler…

22 Ara

Hep “maymun iştahlı” olduğumu duyarak büyüdüm, yeni yeni anlıyorum ki bu çok iyi bir özellikmiş. Deneye, deneye,  içimdeki sevimli maymunu eğlendire eğlendire, hallerine gülerek  büyüdüm. Maymun da yaşlandı haliyle ama hala oyuncu ve komik halleri sürüyor.  Çok emin olamasam da “büyüdüm” yazdığımda, öyle oldu sanırım. Neden mi?

Önceleri sürekli deneyimlediğim hiç bir şey üzerimde iz bırakmıyor gibi gelirdi. Bir şeyden ötekine koşar, bir meyvadan ısırık alıp, başka daldakine atlayan maymunum beni sürekli oraya buraya çekiştirip

dururdu. Hala da öyle aslında.  

“Teflon kaplıyım” herhalde diyordum, öyle ya.. Çok parlak bir anı yok, yerler, anlar var bölük pörçük, gerçekten hatırlanmaya değecek değerde şeyler az… Bir nevi sürekli akışta olma hali balık hafıza ile birleşince, bende bir gariplik var diye düşündüm yıllarca… 

Amabir noktadan sonra yalnızca benim için anlamlı  olan edinimlerin  içimde bir yerde 
sürekli birikerek kişiliğime eklemlenmeye başladığını görmeye  başladım. (Hiç yayıkta tereyağ yaptınız mı? Önce sütün kaymağı iyice etrafa sıvaşır, tam beceremedim derken inatla çırpmaya devam ettikçe sütün  yağı  bir anda toparlanır. Kocaman  bir topak tereyağın olur elinde, şaşarsın nasıl oldu bu diye. Yaşam boyu edindiğim deneyimler de sonunda böyle bir etki yaptı bende. )

Bazen neleri attığın, neleri dışarıda bıraktığın da en az tuttukların kadar benliğini tanımlar. Bunu anladım zaman içinde. Boşluk şekli belirler diye felsefi bir notla bitireyim.

Kıssaden hisse çıkardım kendime: içimdeki maymuna minnetarım.

Bu kadar oyuncu ve meraklı olmasa idi, yaşamım hiç de eğlenceli olmazdı..

Ama belki de bir kediydi içimdeki… Bilemedim. Olsa resmini çektiğim şu minik gibi olurdu, dalların üzerinde, herşeye yukarıdan bakmaya meraklı hallerde…Arada insanların içine inip kendini okşatan, sonra yine asmaya tırmanıp aşağıdakilere kuşbakışı atmayı seven… Çok sıkıştırırsan da sıkılıp, tırmalayıp kaçan.. Sürekli kendi kuyruğunu kovalayan…

İçindeki maymunu veya kediyi besleyen herkese gitsin bu yazı.. Sevgiyle… Neşeyle…

Reklamlar
 
3 Yorum

Yazan: 12/22/2009 in İnsanlık halleri

 

Etiketler: , , , , ,

3 responses to “İçimdeki maymuna övgüler…

  1. Ebru Pita

    12/22/2009 at 15:58

    En sonunda hepimize çocuk mutluluğu bulaştıracaksınız….
    Kalbinize, gülen gözlerinize sağlık. Keyifle okudum, okuyorum sizi…
    Ebru

     
    • ebrulikedi

      12/22/2009 at 18:19

      Bunu becerebilirsem en mutlu ben olacağım Ebru’cuğum. Bende olunca vereyim, kalmadığı gün olursa bir fincan sizden isterim.
      Sevgiler…

       
  2. figenya

    12/23/2009 at 18:31

    boşkuk şekli belirler… bunu düşünüyorum söylediğinden beri…

    çok güzel yazıyorsun… Kalbinde ışıltılar görmek çok güzelll…

    figen

     

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: